Voor dit lange weekend (het is maandag “4th of
July”) staat er raften met Aaron op het programma. Het lange van dit weekend is
dus de maandag, maar Aaron denkt dat het wel druk zal worden en wil dus liefst
vrijdag al weg. Dat vinden we prima en Chris kan een dagje vrij nemen.
De tocht gaat over de East Fork van de Carson River. Deze rivier wordt volledig gevoed door smeltwater van de oostkant van de Sierra Nevada en stroomt van Californië naar Nevada. Uiteindelijk voegt hij zijn water bij dat van de Truckee River en dat stroomt weer naar Pyramid Lake – waar we langs rijden naar Burning Man. Het stroomt daar niet meer vandaan – Pyramid Lake is de eindbestemming. Veel water verdwijnt in de ondergrondse aquifer, maar het grootste deel lijkt daar te verdampen. Met alle gebruik voor irrigatie onderweg blijft er minder over dan vroeger en Pyramid Lake dreigt dan ook elk jaar te krimpen…
Het is een heel eind rijden en de korste weg is over een lokale highway dwars door de bergen. Het is zo’n 4 uur rijden, maar zeker het laatste stuk door de bergen is adembenemend mooi – echt de moeite waard.
Omdat de “raft” in feite een degelijk opblaasboot is, en het frame e.d uit elkaar kan, kan alles in de Kereven en hoeven we maar met 1 auto. Ter plekke is er een shuttle service, die je auto van het beginpunt naar het eindpunt rijdt (tegen een geringe vergoeding). Bij de rivier aangekomen laden we alle zooi uit en Aaron begint het frame voor het raft in elkaar te zetten: dit frame heeft een stoel, plek voor een bank, en houders voor een grote koelbox. Sita en Chris pompen vast een van de twee opblaaskano’s op – wj zullen de tocht zonder bagage in deze dingen doen. Helaas blijkt de eerste die we opblazen lek te zijn en we hebben geen plaksetje. De ander is gelukkig heel, dus we zullen om de beurt in de kano gaan – de ander gaat met alle bagage bij Aaron op het vlot.
Het in elkaar zetten, opblazen, vastmaken, laden etc. duurt altijd een eeuwigheid, maar uiteindelijk is het zover, en gaan we op pad. Het is een voor ons doen wat ruige rivier en er is vrij veel water dit jaar omdat er zoveel sneeuw is gevallen van de winter. Er is ‘s avonds ook duidelijk meer water in de rivier dan ‘s ochtends omdat het smeltwater van de dag even de tijd nodig heeft om van hoog in de bergen in de rivier te stromen.
Voor Chris is het even wennen in de opblaaskano (“duckie”) maar hij weet uit de hoogste golven te blijven en het gaat verder prima. Al snel stoppen we om te lunchen. Aaron vertelt ons dat het verder niet ruiger wordt dan we al gehad hebben en Sita en Chris bedenken dat ze dat best in de kano hadden kunnen doen.
De eerste de beste stroomversnelling na de lunch is al duidelijk dat het wel degelijk ruiger wordt. De staande golven zijn zo hoog dat we in de kano toch echt wel nat waren geworden. Zo peddelen we verder tot we in een bocht nog even moeten rusten. In alle stroomversnellingen heeft Chris toch wat water in de kano gekregen en het water is heeeeeel koud. Chris moet dus eerst in de zon een beetje opwarmen.
Daarna gaan Aaron en Sita als eerste weg en Chris neemt
wat foto’s vanaf de kant van hun vorderingen in de eerste
stroomversnelling. Niet zoveel later
komen we bij een kampeerplek. Aan de overkant van de rivier is al een hele groep,
maar aan onze kant is niemand. We keizen een kampeerplek met bomen voor de
schaduw, want het is natuurlijk ontzettend warm. Dat is extra belangrijk omdat
we hier een dag zullen blijven. De hele tocht is maar twee dagen varen, dus
Aaron wil graag een dagje niksen.
Bovendien is er een warme bron in de buurt aan deze kant van de rivier. Na het eten als
het een beetje afgekoeld is, begeven we ons met een lamp en een koud biertje
richting hot spring en we gaan lekker een tijdje zitten weken. Het is een mooi
plekje, tussen een rotswand en de snelstromende koude rivier.
We staan vandaag niet al te vroeg op, omdat we verder tovch nergens heen hoeven. Aaron heeft al een beetje rondgewandeld, maar is weer terug om met ons te ontbijten. We doen het rustig aan en drinken een aantal kopjes koffie. Dan vinden we dat we toch te lang hebben stil gezeten en we besluiten de bergkam achter ons kampterrein te beklimmen.
We laden wat water in ons rugzakje en gaan op pad. We lopen eerst naar de verderop gelegen grotere hotspring. Hier is het wel erg druk, iedereen kampeert kennelijk hier. We kijken even rond en lopen dan stroomopwaarts langs het heet-water beekje. Even later moeten we besluiten hoe we het best omhoog kunnen lopen. Aaron wil eigenlijk niet over de graat helemaal naar boven: lijkt hem veel te vermoeiend. Sita wil wel, maar er is geen trail en ze is voorzichtig ivm ratelslangen.
We lopen nog een eindje verder de “canyon” in en gaan dan toch met z’n allen over een wildpaadje over een hele steile helling naar boven. Eenmaal op de graat, blijkt dat het allemaal wel meevalt: het is niet zo steil en ook niet zo begroeid dat je de slangen niet zou kunnen zien.>
We lopen in twee etappes naar de top en drinken daar wat met uitzicht op de Carson ver beneden ons. We kunnen on kampeerplekje zien en ook “onze” hotspring. Het is inderdaa heeeeel druk dit weekend, en er liggen zeker 10 rafts tegelijk op het strandje bij de hot spring.
Als we wat zijn uitgerust, lopen we via een colletje terug door de “canyon”. het is steil, droog, er ligt een meter denneappels en we moeten constant uitkijken voor slangen. Behalve dat gaat het prima... (Het enige slangetje dat we zijn is een kleine western Garter snake).
Eenmaal weer bij het kampterrein aangekomen vinden we dat we druk genoeg gedaan hebben. We overwegen even te gaan zwemmen in de rivier, maar die is toch wel heel koud. We nemen maar een biertje en gaan lekker in de schaduw onderuit zitten en liggen lezen.
Als Sita op een gegeven moment wat uit de tent wil gaan pakken ontdekt ze een enorme slang voor de ingang van de tent. Niet giftig trouwens, maar met meer dan een meter lang wel indrukwekkend. We proberen slangen altijd in het boekje op te zoeken, maar dat is erg moeilijk omdat dezelfde slang zoveel verschillende kleuren en tekeningen kan hebben.
Na het eten (BBQ worstjes geroosterd over een houtvuurtje) brengen we gedrieen nog een bezoek aan de hotspring en dan houden we het weer voor gezien.
Vandaag zijn we bijtijds uit de veren, want we willen graag vroeg bij de take-out zijn. na het ontbijt breken we alles af en laden in. Sita gaat weer met Aaron in het raft, Chris in de duckie. Het is dit tweede stuk allemaal niet zo spannend, totdat we bij een wat slingerende stroomversnelling komen. Met het raft is het precisiewerk, maar met de duckie valt het uiteindelijk mee.
De omgeving is wederom schitterend en we maken nog wat foto’s. Dan wordt het tijd voor de lunch en als Chris weer wat is opgewarmd, gaat Sita voor het laatste stuk in de duckie. Dat gaat prima, en zonder moeilijkheden komen we rond een uur of half 2 bij de take-out.
De Kereven staat daar al op ons te wachten en in de brandende zon slepen we de zooi naar boven, laten de raft leeglopen en pakken alles in de Kereven. Dan rijden we zonder veel last van file in een ruk terug naar Sunnyvale.
In Sunnyvale aangekomen nemen we snel even een douche en nemen wat verse kleren mee. We hebben namelijk een “4th of July” feestje bij een collega van Chris - Rick Hartley.
We kunnen z’n huis vrij makkelijk vinden. Hij woont in de Santa Cruz Mountains onder enorme redwoods. Het lijkt dan ook al bijna compleet donker als we er aankomen. We parkeren de auto uit de weg en gaan dan van een welverdiend biertje genieten. De BBQ was al in volle gang en we eten uitgebreid van alles dat er nog over is.
Het is heel gezellig, vrij veel leuke collega’s zijn aanwezig en er is een band die – weliswaar luide – maar leuke muziek speelt. Als het echt donker wordt geven we een show met fire poi en vuurspuwen. De zoon van Cor, Jorik, wil het ook graag proberen en Chris geeft hem een spoedcursus.
Uiteindelijk houdt de band er toch mee op en de meeste mensen gaan naar huis. Wij blijven slapen, dus we nemen er nog eentje. Chris laat zich verleiden tot een spelletje “Texas hold’m Poker”, terwijl Sita de muziek verzorgt. Het spel duurt nogal even, maar uiteindelijk strijkt Chris de pot op.
Sita was even in een hangmat gaan liggen en was in slaap gevallen. Dat leverde even een zoekpartij op, maar zodra ze gevonden is, zetten we snel de tent op en gaan naar bed.