terug naar index

Wandelverhalen 2003

Nantahela National Forest

(er zijn geen foto's van deze wandeling)

Vrijdag 4 juli

Afgelopen weekend (lang weekend vanwege Independence Day op vrijdag) zijn we eerst een dagje gaan kanoen op de Chestatee river. Er was erg veel water vanwege de restanten van tropical storm Bill die in de dagen ervoor over het zuidoosten van de VS was getrokken en overal zo'n 10 cm water had gedumpt. Voor ons wel gunstig, want het water stroomt lekker snel - we hoefden nauwelijks te peddelen en ook in de stroomversnellingen en de ondiepe stukken liepen we nergens vast. 's Avonds kwam een ex-buurman van 10th street, Eli, langs om vast te BBQ-en. Het regende in eerste instantie dat het goot, maar uiteindelijk hebben we nog lekker buiten kunnen zitten. Eli zou met ons mee gaan wandelen en kamperen. Hij had het nog niet vaak gedaan in de VS en kon mooi onze extra rugzak en tent gebruiken.

Zaterdag 5 juli

Zaterdagochtend pakken we alles bijtijds in en rijden naar North Carolina - onderweg pakken we even een ontbijtje bij een Waffle House. Het is zo'n drie uur rijden, maar we kunnen het goed vinden en gaan vol goede moed op pad. We hebben al heel lang niet meer met een rugzak gelopen en hebben dus een kort rondje uitgezocht (10 mijl in twee dagen... ;o)) De tocht is in het Nanthahala National Forest en het eerste stukje van de route loopt dan ook langs de Nantahala rivier, waar ook voldoende water in staat trouwens, maar we hoeven 'm gelukkig niet te voet over te steken. Na een klein uurtje wandelen komen we bij een zijstroompje - de "Park Creek" en slaan we linksaf (na eerst aan de oever van de Nantahala gelunched te hebben). Het pad loopt vrij geleidelijk omhoog over een oude spoorweg bedding, maar die steekt het stroompje vaak over en in de afgelopen 80 jaar zijn de bruggetjes natuurlijk verdwenen en de stroom heeft z'n loop zo vaak veranderd dat er vaak niets meer over is en het pad gaat dan ook vaak op en neer langs de hellingen van het dal. Om een uur of drie zitten we uit te puffen en op de kaart te kijken als de lucht betrekt en het in de verte begint te rommelen. We zijn bijna bij de plek waar we zouden gaan kamperen, dus we gaan snel weer op weg. Na een beetje zoeken vinden we een plekje waar we met wat moeite twee tenten kunnen opzetten langs de beek. Dan is de ruimte ook wel op, dus bij het kampvuur zitten doen we aan de overkant van de beek - die is hier zo ondiep dat we er met onze bergschoenen droog doorheen kunnen waden. Eli heeft niet zulke chique schoenen en loopt vanaf de eerste oversteek deze dag al te soppen in z’n schoenen

Het rommelt behoorlijk, maar het blijft de hele avond droog en we eten en drinken genoeglijk een hapje en een drankje bij het kampvuur. Het hele bos is wel ontzettend vochtig, wat maar weer benadrukt wordt als we bij het naar bed gaan een salamander op de tent vinden - op elke tent een andere salamander. 's Nacht begint het alsnog te hozen en volgens Eli heeft het ook een behoorlijke tijd geregend - wij zijn wel zo gewend aan regen op de tent dat we er niet wakker van lagen.

Zondag 6 juli

De volgende ochtend is het weer droog, maar alle spullen zijn natuurlijk behoorlijk vochtig. Na een ontbijt met koffie gaan we weer op pad. Het miezert een beetje, maar we worden natter van het zweet dan van de regen. We klimmen eerst een stukje naar een pas en gaan dan via de "graat" van de heuvel naar beneden. Het is een mooie tocht met af en toe zelfs een beetje uitzicht, maar het pad (de hele 10 mijl eigenlijk) wordt heel weinig gebruikt en is op veel plaatsen behoorlijk overgroeid. Dat is soms wel wat lastig en natuurlijk is alles ook nog ‘ns heel nat. We lunchen op een open plekje op een splitsing van de trail. De zon schijnt hier nog even, maar de lucht betrekt al snel vrij definitief en als we weer een half uurtje op weg zijn haalt het onweer ons in en begint het flink te regenen. We zijn nu bijna weer terug bij de auto en onder de bomen gaat het nog een tijdje goed, maar uiteindelijk komen we net drijfnat bij de auto aan. Eenmaal bij de auto klaart het op en is het natuurlijk onmiddelijk droog... ;o))

We pakken alles in en zijn blij dat we weer zitten. Het is nog drie uur rijden naar Atlanta, dus we gaan meteen op weg. We hebben thuis afgesproken met vrienden en de buurman om nogmaals te BBQ-en. Helaas hadden we er niet op gerekend dat er een file zou staan helemaal van in North Carolina tot in het noorden van Georgia. We zijn kennelijk niet de enigen die het lange weekend gebruikten om er tussenuit te gaan en kennelijk jaagt de regen veel mensen vroeger naar huis.

Terwijl we in de file staan luistert Sita op haar mobiele telefoon de berichten af. Er is er één van onze makelaar over een bod op het huis. We bellen haar terug en er blijken twee mensen een bod te hebben gedaan. De laatsten wisten dat er al een bod was en boden meteen de vraagprijs. Dat was dus een makkelijk keuze voor ons.

Eenmaal thuisgekomen ruimen we snel de spullen op, zetten en hangen de tenten, matjes, slaapzakken e.d. te drogen en halen het eten uit de vriezer. Het weer dreigt nog steeds en we besluiten op de front porch te gaan zitten. Die is tenminste overdekt en we zetten de BBQ er ook neer. We drinken gezellig een biertje en we grillen steak en zalm die de buurman zelf in Alaska heeft gevangen.

 

inhoud | index