Thuis in Atlanta

Om tien uur moeten we ons melden voor onze eerste makelaarafspraak. Onze makelaar, Madeleine, is ons aangeraden door een Nederlands koppel dat heel tevreden was over haar. Madeleine is ook Nederlandse, wat de communicatie wat vergemakkelijkt. Niet dat we een taalprobleem hebben, maar we hoeven niet uit te leggen waarom we iets wel of niet mooi vinden; ze weet wel hoe Nederlanders in elkaar zitten. Het is ons namelijk al eens opgevallen dat we niet dezelfde smaak hebben als de Amerikanen... Verder heeft ze een beschermende houding naar haar mede-Nederlanders toe en kan ons dus waarschuwen voor eventuele valkuilen en ons door alle wettelijke regelingen loodsen.

We hebben al een aantal avonden aan de computer doorgebracht en gekeken op internet wat er zo al aan huizen te vinden is die aan onze eisen voldoen. De beschrijvingen die men van huizen geeft leidt nogal eens tot grote hilariteit. Voor u, waarde lezer, hebben we de volgende omschrijvingen verzameld: "wow!"; "large screen porch with hot tub!"; "swim/tennis w/hoa and paint" (?); "gorgeous european traditional"; "pickled cabs and bug deck". Ook vonden we een huis waar bij stond: "100yr old stain glass" en vervolgens stond er: "original owner". Dat moet wel een heeeele oude persoon zijn die eigenaar...

Het blijkt natuurlijk dat de betaalbare huizen ver uit de stad liggen of in een wijk waar we liever niet willen wonen. Met de informatie, die we van het internet gehaald hadden, hebben we al enige keren rondgereden door Atlanta en omstreken en weten daarom al min of meer wat we willen en wat de mogelijkheden zijn. We komen dus redelijk goed voorbereid bij Madeleine.

Ze voorziet ons van informatie over alles wat er komt kijken bij het kopen van een huis in de VS. Bijvoorbeeld hoe de makelaar betaald wordt; dit 'salaris' zit bij de verkoopprijs inbegrepen en wordt dus door de verkoper betaald! Verder zijn de koelkast, fornuis, wasmachine en droger op te nemen in de onderhandelingen en blijft alles wat vast zit achter in het huis. Dit betekent dus inclusief die oerlelijke Amerikaanse lampen... Ook geeft ze ons de naam van een hypotheek dame die zal kijken of we voor een normale hypotheek in aanmerking komen. We zijn namelijk al bij de bank geweest om dit te vragen en daar bleek dat je 2 jaar in de VS op de loonlijst moet staan en 2 jaar 'credit history' moet hebben, voor je een hyptheek kan krijgen. We voldoen aan geen van beide voorwaarden. Al snel zijn we er gelukkig achter dat we toch een normale hypotheek kunnen krijgen tegen een normale rente. Oef, gelukkig maar.

's Middags gaan we gedrieën op pad om huizen te bekijken. Enkele huizen staan leeg en daar kunnen we dus zo in rondkijken. Het is echter allemaal nogal ver weg en niet langs een goede weg naar Atlanta. Chris werkt tenslotte in de stad en moet daar makkelijk kunnen komen. De huizen die we nu bekijken liggen langs de GA400, ten noorden van Atlanta, die bekend (berucht) is om zijn eindeloze files.

Vrijdag 22 september

Vandaag gaan we huizen bekijken aan de oostkant van Atlanta in Smyrna en Marietta. Wij hebben hier al eerder rondgereden en denken dat dit beter ligt tov Chris' kantoor. Er zijn twee huizen bij die we erg leuk vinden en waar we dus het hele weekend over praten. ("ja maar, wat vind jij nou leuk"; "en jij dan, wat vind jij nou het leukst"; enz..)

Maandag 25 september

We melden ons weer bij Madeleine en gaan nogmaals kijken in de huizen op Chatley Way en Nathalie Street. Deze hadden we allebei ook op vrijdag al gezien en we hadden aangegeven dat we die het leukst vonden. Nou ja, eigenlijk vinden we Chatley Way het leukst en 's middags besluiten we een bod te doen.

Woensdag 27 september

Na wat over en weer gebel en zo wordt het bod geaccepteerd. Hoera! De eerste stap is gezet. Nu kan het circus beginnen van inspectie en wat dies meer zei.

Woensdag 4 oktober

Om 4 uur zijn we op Chatley Way voor de inspectie van ons (hopelijk) toekomstige huis. De inspecteur is erg vriendelijk en gaat direct aan de slag in de keuken, badkamers, zolder enzovoort. Hij controleert de kranen, stopcontacten, airco, cv, of de deuren en ramen open kunnen en sluiten, of het hout ergens rot is, of er lekkage is geweest, en ga zo maar door. Het huis blijkt eigenlijk in erg goede staat. Het enige nadeel van dit huis is dat het 11 jaar oud is en dat alles nog origineel is: verwarming, airco, dak, enz. Dat betekent dus dat wij dit soort dingen tzt moeten gaan vervangen. Wel nemen we een verzekering op het huis (home warranty) die betaalt als een van die dingen kapot gaat in het eerste jaar. Je kan de verzekering daarna nog verlengen, maar we moeten tegen die tijd maar even zien of dat zin heeft.

Onder het dak vindt de inspecteur wat lekkageplekken en het is niet duidelijk of die oud zijn of niet en of de oude lekkage dus is gerepareerd. We gaan dan ook voorstellen dat de eigenaar het dak (en de schoorsteen) laat inspecteren en eventueel repareren. Dat is iets wat we niet zelf kunnen en het dak is verder nog goed, dus we willen het ook niet op korte termijn vervangen. Verder is er een rotte plek bij de keukendeur, die we ook op het lijstje zetten. Nu maar hopen dat de eigenaar met de reparaties akkoord gaat. Dat verandert niets meer aan de verkoopprijs, maar de eigenaar zou nog kunnen zeggen dat hij van de koop af ziet omdat hij de reparaties onredelijk vindt (jaja, het is een grappig land hoor; de VS). we verwachten echter dat we het wel eens zullen worden met de verkoper. Verder zal de cv schoongemaakt worden en we hopen dat ze ook nog de schoorsteen vegen. Madeleine, de makelaar, gaat nu weer over deze zaken onderhandelen en we zullen binnenkort wel horen hoe het ermee staan.

Het blijft dus allemaal nog spannend. Het is erg leuk om nog eens in het huis te gaan kijken. De inspectie duurt 2 uur, dus we hebben ruim de tijd om alles goed in ons op te nemen en te bekijken wat we zullen moeten/willen verven en dergelijke. We zullen in ieder geval de huiskamer verven voordat we erin gaan en de rest heeft eigenlijk geen haast. De huiskamer moet wel omdat we daar de boekenkasten zetten en je weet hoe dat gaat: als die er eenmaal staan heb je natuurlijk geen zin meer om ze weg te halen om te verven.

Maandag 30 oktober

Vandaag is de overdracht van het huis en we melden ons bijtijds bij het kantoor van Madeleine. Ze blijkt echter wat verlaat en we staan op het punt om zelf naar het kantoor van de closing attorney te rijden als ze uiteindelijk aan komt rijden. Bij de closing blijken uiteindelijk toch niet alle stukken aanwezig te zijn, hoewel we daar uitdrukkelijk om gevraagd hebben en ons verzekerd was dat alles ter plekke zou zijn. Uiteindelijk tekenen we de hele papierwinkel en zijn we de trotse bezitters van ons nieuwe huis. Na afloop krijgen we van Madeleine een vogelvoerstation.

Chatley Way

Op deze foto staat de voorkant van het huis, gezien vanaf de straat. Het pad op de voorgrond loopt naar de dubbele garage die onder het huis is. De twee ramen aan de (voor de kijker) linkerkant zijn van de 'master bedroom' met aan de achterkant de 'master bathroom'. In het midden, ter hoogte van de porch, is de woonkamer met openhaard en daarachter een grote, half open, keuken. Aan de rechterkant zijn nog twee slaapkamer (1 aan de voorkant en 1 aan de achterkant) met daar tussenin een tweede badkamer. Onder het huis is de basement en de garage.